ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ

Πηγή: Περιοδικων Καλων Νεων

Είναι για γέλια και για κλάματα ο κακομοίρης ο άνθρωπος. Προσπαθεί να δέσει το χρόνο, να τον εξουδετερώσει. Αυτός ο χρόνος; Πόσα δεν μας κάνει; Φέρνει ρευματικά στους άνδρες και ρυτίδες στις γυναίκες. Και μας σπρώχνει και όλο μας σπρώχνει στο τέλος. Να μπορούσαμε να σταματήσουμε όλα τα ρολόγια;

Πάνω σ’ αυτό δουλεύουν οι καημένοι οι γεροντολόγοι. Δουλεύουν τα ινστιτούτα καλονής που προσπαθούσαν, για (λίγα;) δολάρια να τσιτώσουν το δέρμα. Μα πάντα δεν τα καταφέρνουν.

Και η καρδιά; Και η ζωή; Και ο θάνατος; Άμα λέμε κομπογιαννισμός εννοούμε κατεργαριά και τσαρλατανισμό. Και όλα όσα κάνουμε είναι της κατηγορίας αυτής.

Μόνο ο Θεός δίνει μια άλλη ζωή, που την έλεγε «αιώνια ζωή». Εντάσσει σ’ αυτήν την ψυχή μας. Και λέγει πως "ο εξωτερικός μας άνθρωπος φθείρεται και ο εσωτερικός ανανεούται καθ’ εκάστην ημέρα" (Β. Κορινθ. δ/16).

Και είναι αλήθεια αυτό.

Και ακόμα, με τον Χριστό δεν υπάρχει θάνατος. Απλώς, εγκαταλείπουμε αυτό το σώμα το παλιωμένο, όπως το σακάκι μας, για να φορέσουμε ένα καινούργιο, που μας λέγει ο Θεός, ώστε να μην είμαστε τόσο κουτοί να θέλουμε να αναστείλουμε τη φθορά του χρόνου κρατώντας τις βελόνες του ρολογιού ή βάφοντας τα μαλλιά μας.

Ποιόν ξεγελούμε; Κανέναν άλλον από τον εαυτόν μας.

Μπορεί να είσαι έξυπνος και το ευχόμαστε. Μα σαν μείνεις αδιάφορος μπροστά στην αγάπη του Θεού, τότε θα έχεις κάνει μια μεγάλη κουταμάρα.