Ανεξίτηλος λεκές

Πηγή: Περιοδικων Καλων Νεων

«Εξάλειψα σαν πυκνή ομίχλη τις παραβάσεις σου και σαν νέφος τις αμαρτίες σου επέστρεψε σε μένα, διότι εγώ σε λύτρωσα» (Ησαΐας μδ/22).

«...λυτρωθήκατε ... δια του τιμίου αίματος τον Χριστού σαν πρόβατο άμωμο και άσπιλο...» (Α΄ Πέτρου α/18-19).

    Καθένας, με τον τρόπο του, περνάει ένα μέρος της ζωής του καθαρίζοντας, ξεσκονίζοντας, γυαλίζοντας το αυτοκίνητο, σκουπίζοντας τους δρόμους, βάζοντας μπουγάδα. Καθένας μάχεται ενάντια στη βρομιά.

Όμως υπάρχει ένας λεκές που ο άνθρωπος δεν μπορεί να εξαλείψει, παρ' όλες τις προσπάθειές του. Είναι ο λεκές της αμαρτίας. Μάταια ο άνθρωπος τον καλύπτει με το βερνίκι του πολιτισμού, με το μανδύα των καλών έργων, η αμαρτία μένει μέσα στην ανθρώπινη καρδιά, όπου ο Θεός τη βλέπει σε όλη την ασχήμια της. Κανείς δεν μπορεί να την εξαλείψει, ας παραιτηθούμε από την προσπάθεια. Ο Θεός διακήρυξε: «Και αν πλυθείς με νίτρο και χρησιμοποιήσεις πολλή ποτάσα, η ανομία σου παραμένει σημειωμένη μπροστά μου. (Ιερεμίας β' 22).

Μόνο ο Θεός μπορεί να τη σβήσει, και το κάνει για όποιον αναγνωρίζει την κατάστασή του.

Ω Θεέ μου, ελέησέ με τον αμαρτωλό!» (Λουκάς ιη/13).
   
Ο άνθρωπος δεν μπορεί να κάνει τίποτα, ο Θεός τα έκανε όλα. Όμως, ποιο τίμημα έπρεπε να πληρώσει για να αφαιρέσει την αμαρτία! Δε λυπήθηκε τον ίδιο τον Υιό Του, αλλά Τον πρόσφερε για όλους εμάς (Ρωμ. η/32). Πάνω στο σταυρό ο Ιησούς έπρεπε να πει, Εκείνος που ήταν ο μόνος δίκαιος: «...με πρόφτασαν οι ανομίες μου... (Ψαλμός μ/12).
   
Ήταν οι αμαρτίες μου, αυτές που πήρε πάνω Του και τις έσβησε. Επειδή «το αίμα του Ιησού Χριστού... μας καθαρίζει από κάθε αμαρτία». (Α' Ιωάν. α' 7).