Προοδεύει ηθικά το ανθρώπινο γένος;

Πηγή: Περιοδικων Καλων Νεων

Αν και το θέμα έχει κατά καιρούς πολύ συζητηθεί δεν έπαυσε, εντούτοις, να συγκινεί κάθε ευαίσθητη ψυχή. Έτσι θα μπορούσε εξαρχής να τεθεί το ερώτημα: Βρίσκεται άραγε το ανθρώπινο γένος σε σταθερή πρόοδο προς το καλύτερο; Συγκεκριμένα, με τη μακρόχρονη και κοπιαστική πορεία του στον τραχύ δρόμο της ιστορίας γίνεται ηθικά καλύτερος ο άνθρωπος; Ή παρ' όλα τα αγαθά του πολιτισμού που συσσωρεύει, παρ' όλη την αγωγή που δίνει στα παιδιά του, παρ' όλο τον έλεγχο που ασκείται πάνω του με τους κανόνες Δικαίου και το φόβο της Εξουσίας... είναι και θα παραμένει ο ίδιος κι απαράλλαχτος, όπως ήταν στην αυγή της ιστορίας του -βίαιος, άπληστος, ακόλαστος, μοχθηρός, ψεύτης, υποκριτής, αναίσχυντος, χυδαίος- θηρίο ανήμερο; Αυτό είναι το κρίσιμο ερώτημα, μα παράλληλα και η απορία: πώς γίνεται να μη καλυτερεύει ηθικά αυτό το ον, το εξυπνότερο απ' όλα τ' άλλα, το μοναδικό, με την αξιοθαύμαστη ανάπτυξη του πνεύματός του; Πώς ο λεγόμενος «πολιτισμός» του, αντί να δαμάσει τα ένστικτα της αρπαγής, της βίας, του αδελφοκτόνου μίσους... φαίνεται, αντίθετα, ότι τ' αποχαλινώνει και τα κάνει πιο καταστροφικά; Πώς είναι δυνατόν η αγριότητα να συμπορεύεται με την πρόοδο και τις υψηλού επιπέδου επιδόσεις στους τομείς όχι μόνο της γνώσης (επιστήμη) και της επιδεξιότητας (τεχνολογία), αλλά και της ευαισθησίας (ποίηση, πλαστικές τέχνες, μουσική);
   
Η εποχή μας (ο 21ος αιώνας ακριβέστερα) αλίμονο, γέννησε αυτή την απορία φανέρωσε όμως, και την εξήγησή της, που δεν μπορεί να είναι παρά η ακόλουθη: Είναι σκληρή, πολύ σκληρή η καρδιά του ανθρώπου και δεν μαλάκωνε εύκολα. Και το χειρότερο, όσο περισσότερη δύναμη το πλάσμα τούτο αποκτά για να υποτάσσει τους νόμους των «πραγμάτων» στις επιθυμίες του, τόσο πιο αποτελεσματικά «μέσα» εφευρίσκει για να ικανοποιεί και ισχυρότερους λόγους επινοεί για να δικαιολογεί την πλεονεξία και τη θηριωδία του. Έτσι προκύπτει το παράδοξο φαινόμενο: το ρεύμα του αντί να είναι κύριος, γίνεται δούλος στα πάθη και τις ορέξεις του.
   
Ποιος λοιπόν, είναι κατά βάθος ο Άνθρωπος; Αν δεν μας πείθουν οι καθημερινές παρατηρήσεις, δεν έχουμε παρά να συμβουλευθούμε την ιστορία του και θα βεβαιωθούμε. Πίσω από τη λαμπρή άνθηση η άγρια ρίζα με τ' αναλλοίωτα μειονεκτήματα, παραμένει.
   
Γι' αυτό όσοι επιμένουν πως αρκεί να εκπαιδεύσουμε καλύτερο τον άνθρωπο για να γίνει ηθικός, μαρτυρούν ότι έχουν ριζική άγνοια της πραγματικότητας. Τα οικόπεδα της ηθικής κι εκείνα της επιστήμης δεν έχουν κοινά σύνορα. Άλλο ηθική και άλλο επιστήμη.
   
Υπάρχουν επιστήμονες με σπάνια καλοσύνη και υψηλό ήθος. Αλλά και άλλοι -επιστήμονες κι αυτοί- που όχι μόνο φέρονται βάναυσα στους συναδέλφους και τους υφισταμένους τους, αλλά παραβιάζουν εν γνώσει τους και καθημερινά, τους βασικότερους ηθικούς κανόνες.
   
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 ο Timothy Liry, καθηγητής Ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, διάσημος για τα πειράματά του πάνω σε ορισμένα ψυχοτρόπα φάρμακα, διακήρυξε την, ανεξάρτητα από το μέγεθος δόσης, χρήση του LSD και άλλων ουσιών (ψυχοτρόπων) σαν τον τρόπο καθολικής απελευθέρωσης της προσωπικότητας του ατόμου και σαν μέσο κατάκτησης της φιλοσοφίας και της επανάστασης(!). Μετά από μια σειρά επιστημονικών και νομικών διενέξεων (που άρχισαν το 1966) καταδικάστηκε τελικά σε πολύχρονη φυλάκιση, επειδή προσπάθησε να διακινήσει σε μεγάλη ποσότητα το ναρκωτικό μαριχουάνα.
   
Το κακό αντλεί τροφή πολύ ευνοϊκή για την ανάπτυξη και την επιτυχία του από την επιστημονική πρόοδο.
   
Το τέλειο έγκλημα αποτελεί έργο ανθρώπου, τέλεια πληροφορημένου για τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες πρόκειται να διαπράξει το κακούργημά του και τις συνέπειες που απορρέουν απ' αυτό.
   
Οι αρχηγοί των συμμοριών είναι οι πιο πολυμήχανοι και πιο μορφωμένοι από το «σινάφι». Είναι, όπως τους ονομάζει ο λαός, οι «εγκέφαλοι»...
   
Η επιστήμη εκχωρεί τις ανακαλύψεις της στον άνθρωπο -από το μαχαίρι ως την απελευθέρωση της πυρηνικής ενέργειας. Ο άνθρωπος θα κάνει χρήση και του ενός και της άλλης, όπως αυτός κρίνει κι αποφασίζει. Το μαχαίρι είναι χρήσιμο εργαλείο, στο χέρι όμως, ενός Κάιν γίνεται φονικό όργανο. Αξιοπρόσεκτη είναι η διαπίστωση ότι η επιστημονική γνώση δεν θίγει καθόλου την ηθική συνείδηση. Μπορούμε να πούμε μάλιστα πως της είναι αδιάφορη. Ένας αναλφάβητος είναι ενδεχόμενο να διαθέτει ανώτερη ηθική συναίσθηση από τον σοφότερο των ανθρώπων. Γιατί δεν είναι θέμα διάνοιας ή λογικού αλλά ζήτημα θέλησης, δηλαδή καρδιάς πνευματικής. Κι αυτή, δυστυχώς, είναι που πάσχει!

Τι προκύπτει απ' όσα έχουν, ως τώρα, αναφερθεί; Ότι τα θαύματα της επιστήμης -προϊόντα όλα αξιέπαινα του ανθρώπινου πνεύματος, η θυσία για το συνάνθρωπο (ανθρωπισμός), η πληθώρα των γνώσεων κι οτιδήποτε άλλο προσφέρεται στο βωμό της προόδου και του πολιτισμού... αν και είναι όλ' αυτά καλά (από μόνα τους), εξακολουθούν ν' αφήνουν τον άνθρωπο στον ίδιο κι απαράλλαχτο ηθικό ξεπεσμό του, όπως ήταν κι όπως είναι άθλιο σκουλήκι, που σέρνεται στα χαμηλά!
   
Εφόσον το κέντρο της ηθικής υπόστασής του, η πνευματική καρδιά του, παραμένει άρρωστη δηλαδή αμαρτωλή, διεφθαρμένη, ακάθαρτη δεν πρόκειται με κανένα φιλοσοφικό ή οποιοδήποτε άλλο σύστημα ν' αλλάξει η συμπεριφορά του, και κατ' επέκταση να βελτιωθεί ηθικά η κατάσταση του κόσμου, ν' απαλλαγεί από τα δεινά που τον δυναστεύουν, να γίνει στ' αλήθεια καλύτερος. : Τι χρειαζόμαστε; Αναντίρρητα όχι πίστη στον άνθρωπο, όπως διαλαλούν οι θαυμαστές του ουμανισμού, αλλά ΠΙΣΤΗ στον ΘΕΟ. Γιατί ΜΟΝΟ ο Θεός έχει τη δύναμη να αλλάξει ριζικά τη συμπεριφορά του ανθρώπου θεραπεύοντας τέλεια πρώτα την καρδιά του.
   
Συμπέρασμα: Η βαθιά αλλαγή που ο Θεός με επέμβαση του Αγίου Πνεύματος πραγματοποιεί στην ψυχή του ανθρώπου δημιουργεί τις προϋποθέσεις που συντελούν ώστε να λειτουργεί ο Νόμος του Πνεύματος της ζωής εν ΧΡΙΣΤΩ ΙΗΣΟΥ, που ελευθερώνει τον άνθρωπο από την κυριαρχία της αμαρτίας και τον κάνει ικανό να πραγματοποιεί το αγαθό ενώ προηγουμένως εργάζονταν το κακό (Ρωμ. η' 2). Όποιος πιστεύει στον Θεό ανήκει στη μοναδική κατηγορία ανθρώπων, που δεν πρόκειται ποτέ να απογοητευθούν στη ζωή τους, ούτε να μετανοήσουν για την ηθική εκλογή τους: τη θετική στάση τους απέναντι στον Θεό και την προσφορά της αγάπης Του: τον Χριστό και την μεγάλη Σωτηρία Του.